Ana Sayfa / Genel / Panik Atak Korkuları ve Tıbbi Gerçekler

Panik Atak Korkuları ve Tıbbi Gerçekler

Panik atak yaşayan kişi, bedeninde ortaya çıkan ani değişiklikleri çoğunlukla bir tehlikenin işareti olarak yorumlar. Bu yorum kişinin korkmasına ve bu korku da algılanan tehlikeye daha fazla odaklanma gibi bir sonuca yol açar. Bu şekilde bir panik atak döngüsü oluşmuş olur.

Okuma Önerisi: Panik Atak Nedir?

Bu yazıda, panik atak yaşayan kişilerin panik atak belirtilerine dair sahip oldukları gerçekçi olmayan düşünce yapılarına ve tıbbi gerçeklere odaklanmaya çalışacağım.

  • Düşünce Yapısı: Yaşadığım panik atak kalp krizi geçirmeme ve ölmeme yol açacak.

Panik atak esnasında kalbin normalden çok daha hızlı atması, pek çok kişi tarafından bir kalp krizi işareti olarak algılanır.

Tıbbi Gerçek: Panik atakları kalp krizine yol açmaz. Panik atak esnasında çekilen elektrokardiyogramlarda (EKG), sadece kalp atış hızında artış gözlemlenir. Kalp krizi belirtileri gözlenmez. Gerçek bir kalp krizinin işaretleri, göğüste basınç duyumu, şiddetli bir göğüs ağrısı ve seyrek olarak ortaya çıkan çarpıntıdır. Kalp krizi belirtileri çoğu zaman kişinin dinlenmesi ile azalır. Panik atak yaşayan kişinin belirtileri ise, kişi dinlense bile devam ede.

  • Düşünce Yapısı: İnme (felç) geçiriyorum.

Panik atak esnasında yaşanan uyuşukluk, kaskatı kesilme, karıncalanma, güç kaybı hissi (özellikle vücudun belirli bir bölümünde), ve sırttan yukarı doğru hissedilen ateş basmaları, kişi tarafından inme (felç) işareti olarak algılanır.

Tıbbi Gerçek: Panik ataklar bir felce yol açmaz. Panik esnasında kan basıncı biraz yükselse bile bu durum hiçbir zaman bir inmeyi tetiklemez.

  • Düşünce Yapısı: Boğularak öleceğim (veya ölüyorum).

Nefes almakta yaşana güçlük, yeterince hava alamama (soluksuz kalma), boğazda daralma ve boğazın tıkanması duyumları ve göğüste basınç duyumu kişide “Boğuluyorum galiba.” düşüncesini tetikleyebilir. Kapalı, sıcak ve kalabalık ortamlar kişide, yeterince hava alamıyor hissi yaratabilir.

Tıbbi Gerçek: Henüz, panik atağı esnasında boğularak ölen birisi literatürde tanımlanmamıştır. Her ne kadar kişi, panik atak esnasında soluk alıp veremediğini hissetse de, aslında soluk alıp veriyordur. Ancak kişi, soluk almak için kendini ne denli zorlarsa, soluk alıp verme hızı o denli artacağından yeterince hava alamadığını hissedecektir.

  • Düşünce Yapısı: Ya bayılırsam!

Kişinin yaşadığı sersemlik hissi, baş dönmesi, bayılacakmış gibi olma duygusu, uyuşukluk, bulanık görme, odaklanmakta zorluk, ateş basması ve soluk alıp verememe kişide bayılma endişesini tetikleyebilir. Bu korkuya “düşecek gibi olma” deneyimi de eşlik edebilir. Pek çok kişi, yaşadıklarını “bayıldım” diye tabir etse de, yaşantı analiz edildiğinde, ortada gerçek bir bayılmanın olmadığı fark edilir.

Tıbbi Gerçek: İstisnai durumlar dışında, kişiler panik atak esnasında bayılmazlar. Bayılmanın gerçekleşebilmesi için kan basıncının aniden düşmesi gerekir. Oysa panik atak esnasında kan basıncı az da olsa yükselir.

  • Düşünce Yapısı: Çıldırıyorum Galiba!

Panik atak esnasında gerçekdışılık veya benliğinden ayrılmış olma deneyimi, odaklanamama ve düşünceleri toparlayamama, düşünce uçuşmaları vb. söz konusu olabilir. Bu tür deneyimler kişinin zihnine “Acaba çıldırıyor muyum?” gibi bir sorunun düşmesine yol açabilir. Bu soru da korkuyu ve paniğin şiddetini artırır.

Tıbbi Gerçek: Net olarak bilinmesi gereken şey şudur: Panik atak çıldırmaya yol açmaz! Literatürde şu ana kadar, “Panik atak dolayısıyla çıldırdı.” denilen kimse olmamıştır. Yaşanılan korkunu birtakım rahatsız edici sonuçları olabilir. Ama bu tıbben bir çıldırma işareti olarak değerlendirilmez.

  • Düşünce Yapısı: Ya utanç verici bir duruma düşersem!

Panik atak yaşayan pek ok kişi için “başkaları tarafından nasıl görüldüğü” hayatını zorlaştırıcı derecede önemlidir. Onlar için, yaşayacakları zorlu deneyimden ziyade, başkalarının onun hakkında ne diyeceği önemli olabilir. Söz konusu kişiler, “Benim çok zayıf biri olduğumu düşünecekler.”, “Beni acınası bulacaklar.”, “Benim, duygularını  kontrole demeyen biri olduğumu düşünecekler.” tarzında düşünce yapısına sahip olabilirler. Bu düşünce yapısı da, kişilerin başkalarının yanında rahat olamamasına yol açabilir. Bu yüzden insanlar alışveriş yapmakta, başkalarının yanında yemek yemekte, bir ortamdan kalkıp gitmekte vb. zorlanabilirler.

Tıbbi Gerçek: Bu tür düşünceler gerçeği yansıtmaktan çok, bizim durumu algılama şeklimizi ifade eder. Yolda yürürken, herkesin (bu yüzlerce kişi de olabilir) tek derdinin sizin olmanız ne kadar gerçekçi olabilir? Biz bu kadar önemli olmadığımız gibi başkaları da bu kadar acımasız değildir belki de.

Evet değerli okuyucu. Bu yazıda, panik atak esnasında zihninizin üretebileceği ve sizin de teslim olabileceğiniz düşünce yapılarını ele almaya çalıştım. Konuyla ilgili kafanızı meşgul eden bir soru veya paylaşmak istedğiniz bir şey varsa, yazının yorum kısmından bana yazabilirsiniz. Muhabbetle.

yusufbayalan.com

www.terapievi.com

 

Göz Atın

Panik Bozukluk Nedir?

Panik bozukluk (panik bozukluğu), belirli bir durumla ilişkili olmayan sık yaşanan panik ataklar, ve bu …

18 yorum yapılmış

  1. Bende hemen hemen aynı sorunları yaşıyorum çarpıntı kotu düşünce dışarıda ckıknca kendim i huzursuz hissetmm geçmişte yaşadığım çocukluğundan itibaren olanlar bunlara sebep olabilirmi ve zamanla bunu yenmeye çalıyorum ama arada yine oluyor. Bunu nasıl yenerim yardımınıza ihtiyacım var

    • Elif Hanım merhaba. Evet, geçmiş yaşantılar panik bozukluğun oluşumunda son derece önemli bir rol oynuyor. Ama daha önemlisi, panik bozukluğunuzun devam etmesine yardımcı olan davranışları sergilemenizdir. Bu yüzden kaçındığınız mekanlara sizin için zor da olsa gitmenizde fayda var. Mümkünse psikoterapi desteği almanızı da tavsiye ederim. Muhabbetle.

  2. Bende aynı soruları yaşıyorum. On sene önce bu rahatsızlığı geçirdim. On senedir yoktu. Olacağı durumlarda da kendimi ikna ettim. Atlatmaya çalıştım. Altı aydan beri bazı olaylar beni üzdü. şimdi Yola çıktımda düşecekmiş gibi hissediyorum. Hiç düşmedim ama ayaklarımın canı azalıyor, eğri eğri yürüyormuş gibi oluyorum. Yolda yürürken bir süre sonra düzeliyor. Bunun yanında diğer belirtilerin çoğu da var. Bunu nasıl atlatırım yardımınıza ihtiyacım var.

  3. merhabalar, 21 yasindayim ve kendimi stresli hissettigim donemlerde siklikla panik atak geciriyorum. genel olarak evhamli ve mukemmeliyetci biri oldugum icin hep negatife odakli dusunuyorum bu da beni daha kotu yapiyor. daha once ilac tedavisi gormustum ama cok da ise yaradigini soyleyemeyecegim, zaten ilac kullanmanin cok saglikli olmadigini dusunuyorum. psikolojik destek ara sira aliyorum, doktorum bakis acimi degistirmem gerektigini ve olgunlastikca bunun mumkun olacagini soyluyor. sizce ne yapmaliyim? bazen o kadar depresif ve stresli oluyorum ki hayatima cok zor devam ediyorum. hicbir seyden keyif alamiyorum.

  4. Her şey psikoterapi ile mi iyileşiyor? Ben burada kötü niyet ve rant ararım.

  5. Merhaba ben panik atak hastasiyim 2011 gece 5 aylik bebegimi uyutmak icin gittigim odadan firlayarak cildirmis bir sekil kosarak ciktim ve esime kostum, ölmek istemiyoruuuuum ölmek istemiyoruuum birakma beni diye bagirarak sarildim ve tam 6 ay o odaya giremedim tekrar yasarim endisesiyle ve ayni seyi tekrar 2013 yilinda tekrar yasadim ütü yaparken birden birden icime bir korku girdi ve bagirdim esim geldi ben ölüyorum dedim sanki ayaklarimi hissetmiyordum , avazim ciktiginca bagirdim delirmis gibiydim dizlerime vurmaya basladim hayiiiiiiir hayiiiiiiir diye sayiklamaya basladim yuksek sesle ve yere yigildim kendimdeydim ama gozlerim sanki kapanicak gibiyken esim su atti yuzume ve ben biraz toparlandim titremeye basladim ve bir kac saat hic ayaga kalkamadim halsizlikten …

  6. Merhaba ben 19 yasindayim hayatimda her seyi kafama takip stres yapiyorum, yazinizi okudum ve aynisi bende de oldu yaklasik bir hafta once vucudumun sag tarafini hissetmedim uyustu tamamen o kadar korktum ki kendim hemsireyim ve calistigim yerdeki doktorlar panik atak gecirdigimi ve psikoyatriye gitmem gerektigini soylediler bense ilac kullanmak istemiyorum o yuzden gitmedim sizce ne yapmaliyim?

  7. Merhaba 36 yaşındayım bu yıl çok stresli günler geçirdim ilk başta nefes darlığıyla başladı şikayetlerim gittiğim doktor astım olduğumu söyledi ve bir poşet spreyle gönderdi.tabikide hiç faydası olmadı(sigarayı bırakmam dışında :))izleyen dönemde aşırı gerginlik halsizlik ve göğsümde yanma başladı henüz psikolojik yardım almadım tesadüfen araştırırken sizin yazılarınızı okudum.herşeyden Mutlu olabiliyorken şu an hiçbirşey Mutlu edemiyor yardımınızı bekliyorum

  8. merbaha ben 4 aylık panik bozukluk rahatsızlığı olan bi insanım yaklaşık 4 aydır bi kaç kere ilaç değiştirdim bi ara iyi gidiyorum sonra kaygılarım gece uyuyamamalarım tekrar başlıyor. çok yoğun olarak ölüm korkusu yaşıyorum her an başıma bişey gelecekmiş gibi benim için dünyanın sonu gelmiş gibi hissediyorum artık çıldırmak üzereyim ne yapmam lazım lütfen yardım edin.

    • merhaba. ilaç tedavisi ile birlikte psikoterapi desteği de alabilirsiniz. psikoterapi, panik ataklarınızın ve kaygılarınızın kökenlerini anlamanızda size yardımcı olur. panik ataklarınızla başa çıkma yollarını da psikoterapi ile öğrenebilirsiniz. muhabbetle.

  9. Merhaba ben 2009 da 2 defa asansörde kaldım kalabalıktan. O zamandan beri sıklığı az oluyordu hatta hiç yok gibiydi nöbetlerim. Ama sonraları asansöre özelliklere çift kapılı asansörler binmez oldum binmek mecburiyetinde okuduğumda da hemen kapı tarafın da oluyorum. Çünkü 2 defa asansörde kaldığım da en arkadaydim. Ama şu son 2 senedir açık havada olsam bile aşırı kalabalık yerlere giremiyorum. Metroya binemiyorum. Sanki duvarlar yıkılacak ve oradan hiç cikamicami düşünüyorum. Kalabalık toplu taşıma araçlarına da binmekten endişe duyuyorum ayakta kalabalıkta gidemiyorum. Otursam bile aracın dolduğunu görünce de nöbetim baslicak gibi oluyor. Uyumak için yatıyorum ve gözümü kapadığımda da kendimi bir tabutun içinde görüyorum sonrasında o tabut zincirlenmis bi şekilde toprağın altında görüyorum. Gözümün önüne gelen görüntüler bunlar ve hemen balkona çıkıp nefes alma ihtiyacı hissediyorum. Çoğu zaman da rüyam da kendi mi bir asansörün için de devamlı bir aşağıya inip kapısı hiç açılmadan tekrar yukarı çıktığımı görüyorum . Elektrikler kesildiğinde de aynı nöbeti geçiriyorum. 8 yaşında bir oğlum var ve kendimden çok onu kötü etkilemekten korkuyorum. Bu yazımı okuduktan sonra bana psikoterapi tedavisi belkide birlikte ilaç tedavisi onericeksiniz. Ben bu hastalıktan , rahatsızlıktan gerçekten kurtulmak istiyorum.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir